Er viel mij vanaf je eerste woorden iets op: je begint je opname met de luisteraars aan te spreken, ik voelde me meteen welkom. Daarna vertel je op een heel duidelijke manier wat je juist gaat doen en over welk boek het gaat. Hiermee weet de luisteraar precies wat hij moet verwachten, wat heel aangenaam is. Nadat je het fragment voorgelezen hebt en je je ervaringsverslag begint, begin je met ‘oke, ehm, het verhaal gaat dus eigenlijk over…’. Dit is een redelijk informele manier om de brug te maken van fragment naar ervaringen, wat niet echt past bij de formele inleiding. Doorheen de opname zeg je nog een paar keer ‘ehm’, waardoor je iets minder zeker overkomt. Langs de andere kant is dit wel begrijpelijk en toepasselijk bij de inhoud, omdat het een redelijk vaag, filosofisch boek is, waardoor argumenten moeilijker te verwoorden kunnen zijn. Je geeft voorbeelden bij wat je vertelt. Dit verduidelijkt je argument zeer goed en geeft de luisteraars meteen een indruk van wat ze mogen verwachten mochten ze het boek zelf lezen. Het is ook heel leuk om te horen dat je zelf een moraal uit het boek hebt gehaald. Dit spreekt mij persoonlijk ook erg aan in een boek, om eens geconfronteerd te worden met iets en hieruit te leren. Heel mooi verslag! Het boek heeft duidelijk een indruk op je nagelaten. ZVH 6D
Je opmerking over de soms wat informele spreekstijl is zeker terecht, en zal inderdaad meer een 'gezellige' sfeer à la Winteruur scheppen, wat uiteraard een compliment is. Ik heb het stopwoordje 'euhm' wel gehoord, maar dit is voor mij zeker geen echt probleem tenzij je er expliciet op let. Soms zou het volgens mij zelfs beter zijn dat er, in plaats van een stilte of hapering, een woord was om die op te vullen. De (zelf-)gevonden moraal is ook een leuke toevoeging. Mooie, maar ook relevante reactie ZVH. Ik overweeg zeker om het boek te lezen voor mijn volgende boekopdracht!
Er viel mij vanaf je eerste woorden iets op: je begint je opname met de luisteraars aan te spreken, ik voelde me meteen welkom. Daarna vertel je op een heel duidelijke manier wat je juist gaat doen en over welk boek het gaat. Hiermee weet de luisteraar precies wat hij moet verwachten, wat heel aangenaam is.
BeantwoordenVerwijderenNadat je het fragment voorgelezen hebt en je je ervaringsverslag begint, begin je met ‘oke, ehm, het verhaal gaat dus eigenlijk over…’. Dit is een redelijk informele manier om de brug te maken van fragment naar ervaringen, wat niet echt past bij de formele inleiding. Doorheen de opname zeg je nog een paar keer ‘ehm’, waardoor je iets minder zeker overkomt. Langs de andere kant is dit wel begrijpelijk en toepasselijk bij de inhoud, omdat het een redelijk vaag, filosofisch boek is, waardoor argumenten moeilijker te verwoorden kunnen zijn.
Je geeft voorbeelden bij wat je vertelt. Dit verduidelijkt je argument zeer goed en geeft de luisteraars meteen een indruk van wat ze mogen verwachten mochten ze het boek zelf lezen.
Het is ook heel leuk om te horen dat je zelf een moraal uit het boek hebt gehaald. Dit spreekt mij persoonlijk ook erg aan in een boek, om eens geconfronteerd te worden met iets en hieruit te leren.
Heel mooi verslag! Het boek heeft duidelijk een indruk op je nagelaten.
ZVH 6D
Je opmerking over de soms wat informele spreekstijl is zeker terecht, en zal inderdaad meer een 'gezellige' sfeer à la Winteruur scheppen, wat uiteraard een compliment is. Ik heb het stopwoordje 'euhm' wel gehoord, maar dit is voor mij zeker geen echt probleem tenzij je er expliciet op let. Soms zou het volgens mij zelfs beter zijn dat er, in plaats van een stilte of hapering, een woord was om die op te vullen. De (zelf-)gevonden moraal is ook een leuke toevoeging. Mooie, maar ook relevante reactie ZVH. Ik overweeg zeker om het boek te lezen voor mijn volgende boekopdracht!
Verwijderen